Noodkerk
Eerste (houten) kerk te Ens, Nederlands Hervormd.
Foto uit het archief van de gemeente Noordoostpolder.
 Noordoostpolder: Ens. De Nederlands hervormde kerk. Interieur. (1949) |
 Noordoostpolder: Ens. De Nederlands hervormde kerk. Interieur. (1949)  Noordoostpolder: Ens. De Nederlands hervormde kerk. Interieur. (1949) |
 Noordoostpolder: Ens. De Nederlands hervormde kerk. Buitenaanzicht. (1949) |
In de beginjaren van de polder werden de diensten door predikanten uit de opliggende plaatsen van het oude land verzorgd. In 1943 zijn de protestantse kerken overgegaan op polderpredikanten. De diensten werden in de kantines van de werkkampen gehouden. Ens was één van de eerste plaatsen waar een noodkerk geplaatst werd. Deze kwam tot stand in Oud-Ens. Zij is door een Fins kerkgenootschap geschonken.
Kerkopbouw en kerkbouw in de IJsselmeerpolders:
De eerste kerkgebouwen die de kerkgenootschappen in de Noordoostpolder bouwden, waren houten noodkerken. De allereerste noodkerk was de rooms-katholieke kerk in Marknesse, die de rooms-katholieken op 27 augustus 1944 in gebruik namen. Dominee M.D. Gijsman, die in de eerste helft van 1045 dominee Matzer van Bloois als predikant in algemene dienst was opgevolgd, wees in oktober 1945 de Bouw- en Restauratiecommissie van de Hervormde Kerk erop dat ook de hervormden in de Noordoostpolder op korte termijn behoefte hadden aan noodkerken. De Bouw- en Restauratiecommissie was na de oorlog verantwoordelijk voor de wederopbouw van hervormde kerkgebouwen. De 'Reformierte Kirche' in Zwitserland had de commissie het aanbod gedaan houten barakken te schenken aan hervormde gemeenten die na de oorlog in nood waren geraakt. Hoewel de Hervormde Gemeente in de Noordoostpolder niet direct door de oorlog schade had geleden, ondervond zij toch wel nadelen. Zo was in Emmeloord al hout voor een noodkerk aangekocht, maar werd de bouw ervan tegengehouden omdat het hout beschikbaar moest blijven voor de wederopbouw. Dominee Gijsman vroeg de Bouw- en Restauratiecommissie twee noodkerken om in de behoefte aan ruimte te kunnen voorzien. De noodkreet van Gijsman bleef niet zonder gevolgen: uit Zwitserland ontvingen de hervormden twee noodkerken die zij in Emmeloord en in Ens plaatsten en waarvan ze de eerste op 7 april 1946 en de tweede op 19 mei 1946 in gebruik namen.
"Enser Kerkepad":
In 1946 kreeg de Hervormde Gemeente van Ens een houten noodkerk plus pastorie aangeboden door een Fins Kerkgenootschap. Ds. Bossenbroek met zijn gezin heeft tot 1950 in de noodpastorie gewoond. Daarna konden ze verhuizen naar de nieuwe pastorie.
De NH Noodkerk gaat verdwijnen
 |
22 juni 1953
Nu de Hed. Herv. Gemeente haar nieuwe kerk in gebruik neemt, gaat de houten noodkerk naar Rutten.
Zondagmiddag werd in Ens de laatste dienst gehouden in dit kerkje. Ds. van Dok gaf in zijn preek een kort overzicht van wat in al de jaren dat deze kerk dienst deed geschiedde.
Vaak werd in de pionierstijd Matth. 18 vers 20 letterlijk beleefd. De predikant preekte soms in kaplaarzen, maar het Evangelie blijft of het in de pionierstijd dan wel in een gevestigde gemeente wordt gebracht.
Voor velen heeft dit kerkje, dat door haar eenvoud ontroert, iets betekend, aldus spr.
De oude bijbel die reeds in vroeger tijden dienst deed in het oude kerkje op het eiland Schokland, lag jaren lang op de kansel van de noodkerk te Ens. Het was dan ook een plechtig moment toen de predikant deze bijbel dichtsloeg om haar straks weer dienst te laten doen in de nieuwe kerk.
In Rutten vergadert de Ned. Herv. Gemeente in een veel te kleine lokaliteit. De overplaatsing van de noodkerk van Ens zal men daar dan ook met vreugde tegemoet zien.
Noodkerk naar Rutten
 |
21 mei 1953
Ned. Herv. noodkerk krijgt nieuwe bestemming
 |
21 november 1952