Enser Kerkepad
 |
"Enser Kerkepad"
24 april 1988.
In 1946 kreeg de Hervormde Gemeente van Ens een houten noodkerk plus pastorie aangeboden door een Fins Kerkgenootschap. Ds. Bossenbroek met zijn gezin heeft tot 1950 in de noodpastorie gewoond. Daarna konden ze verhuizen naar de nieuwe pastorie. De kerk was gereed in 1953.
Als we voor de ingang staan, zien we naast en boven de deuren een mozaïek, voorstellende de gelijkenis van de zaaier, uit Matt. 13: 1-9. De afbeelding toont alle omstandigheden, waarin het zaad terecht kan komen: de vogels, die naast de weg het zaad oppikken, de zon die het juist ontkiemde zaad verschroeit, de dorens, die het verstikken, en ook het zaad dat vrucht geeft. Een afbeelding die helemaal past in de sfeer van de polder.
Als we vervolgens de kerk binnengaan zien we een vierkant gebouw, dat een lengte richting krijgt door de galerij aan twee zijden. Kijken we omhoog, dan zien we aan de betonnen gedeelten van het dak ook weer kleine mozaïek versieringen. Achter de kansel hangt een wandkleed ontworpen door dhr. Hendriks.
De opgestoken hand symboliseert het oude verbond: God spreekt en geeft beloften, maar grijze schaduwen tonen aan, dat dit voor de Oud Testamentische mens nog in nevens gehuld is.
Aan de andere kant van het wandkleed zien we een lichtbundel vanuit de hemel: het volle licht van het evangelie.
Ook zien we de afbeelding van het lam, waarvan in Openbaringen 5: 12 en 13 wordt gesproken: "Het lam dat geslacht is, is waardig te ontvangen de macht en de rijkdom en de wijsheden de sterkte en eer en heerlijkheid en lof". Op deze afbeelding draagt het Lam dan ook de banier van de overwinning.
De bijbel die op de kansel ligt, is een verbinding van het oude met het nieuwe land. Deze is namelijk ruim 400 jaar oud en bevat nog de canonieke en apocriefe boeken. De bijbel is bij de ontruiming van Schokland in 1859 door een Schokker familie meegenomen naar Kampen en bij de gebruikname van deze kerk in 1953, door een nazaat van de familie aan de kerk in Ens geschonken.
Het meubilair van de kerk bestaat voor het grootste deel uit stoelen. Dit geeft het idee van een oud dorpskerkje. Dit was ook de bedoeling van de architect: een kerk midden op een plein, open aan alle kanten, met ouderwetse groene deuren en kinderen spelend op de stoep.
Staan we weer buiten op het kerkplein en kijken we omhoog naar het torentje, dan zien we daarin twee klokken hangen. De grootste is de luid klok, het kleine klokje er boven in dezelfde toonaard, is ook weer afkomstig van Schokland.
Bij feestdagen, Kerstmis, Palm zondag en Pasen werden eertijds beide klokken geluid, wat heel blij en feestelijk klonk. Helaas ontstond daardoor lekkage bij de toren, zodat het nu niet meer gedaan wordt.
De ramen van de kerk beelden de scheppingsdagen uit, zoals dat beschreven staat in Genesis 1:
Beginnen we aan de noordelijke kant van de kerk, dan zien we bij het raam dat het dichtst bij de achterkant van de kerk is, de voorstelling: "De aarde was woest en ledig, en de geest Gods zweefde over de wateren".
 |
Het derde raam, de tweede scheppingsdag werden water en land gescheiden.
Het vierde raam, de derde scheppingsdag werden gras, kruid en bomen geschapen.
Lopen we langs de ingang van de kerk naar de zuidzijde, dan zien we op het eerste raam aan die kant het vervolg: de schepping van de hemellichamen: "Het grote licht tot heerschappij over de nacht, benevens de sterren".
Daarnaast het raam van de vijfde scheppingsdag, vissen die het water bewonen en vogels op en boven de aarde.
Op de zesde dag sprak God: "dat de aarde voortbrenge levende wezens, vee en kruipend gedierte, en wild gedierte naar hun aard". En vervolgens: "Laat Ons mensen maken naar Ons beeld en onze gelijkenis". Dit is uitgebeeld op het zevende raam.
Het laatste raam bevat de afbeelding van de gehele schepping, in de bijbel staat daarover: "En Goed zag alles wat Hij gemaakt had en zie het was zeer goed".
En God zegende de zevende dag en heiligde die omdat Hij gerust heeft van het werk dat Zijn scheppende hand tot stand heeft gebracht.
Consistoriekamer
Het schilderij dat hier hangt, voorstellende het laatste avondmaal, is gesigneerd door H. Overduin, juni 1946.
Volgens inlichtingen was hij één van de vele onderduikers, die in de oorlogsjaren '40-'45 in het Nederlands onderduikers paradijs verbleven.
Jeugdgebouw
In het jeugdgebouw is op de blinde muur aan de westzijde een muurschildering aangebracht. Passend bij de bestemming van dit gebouw stelt de schildering voor: de levensloop van kind tot volwassene.
Staat men voor de schildering, dan ziet men aan de linkerkant het begin: De fantasiewereld van een jong kind, het bevindt zich onder water, bij vissen en waterplanten en streelt een pauw met een kattekop.
Als het kind opgroeit, krijgt het onderwijs, het luistert, moet telkens een keuze maken uit de mogelijkheden die zich voordoen. Zie de verschillende poorten en openingen.
Op weg naar de volwassenheid kiest men een opleiding, vrienden en een levenspartner. Aan het eind van de schildering ziet men dan een volwassen mensenpaar.